• el
  • en

Αγχώδεις Διαταραχές

7 November 2011 | Ανήκει στην Κατηγορία: Ψυχιατρικά Νοσήματα

Τα περισσότερα άτομα αισθάνονται κατά διαστήματα άγχος. Ωστόσο, το άγχος μπορεί να θεωρηθεί μη φυσιολογικό, εάν επηρεάζει τις καθημερινές μας δραστηριότητες. Το άγχος αποτελεί σύμπτωμα διαφόρων διαταραχών άγχους, οι οποίες αναλύονται παρακάτω, και που συνήθως μπορούν να αντιμετωπιστούν.  Στην αγωγή περιλαμβάνονται διάφορες μορφές θεραπείας μέσω διαλόγου, αλλά και φαρμακευτικές αγωγές.

Τι είναι το άγχος;

Όταν τα άτομα είναι αγχωμένα, αισθάνονται φόβο και ένταση.  Επιπλέον, ενδέχεται να παρουσιάζουν ένα ή και περισσότερα δυσάρεστα σωματικά συμπτώματα, όπως για παράδειγμα: ταχυκαρδία, καρδιοπαλμία, αίσθημα αδιαθεσίας, τρέμουλο (τρόμος), εφίδρωση, ξηροστομία, πόνο στο στήθος, κεφαλαλγία και γρήγορη αναπνοή.

Τα σωματικά συμπτώματα προκαλούνται εν μέρει από τον εγκέφαλο, ο οποίος στέλνει πολλά μηνύματα μέσω των νεύρων σε διάφορα σημεία του σώματος, όταν τα άτομα αισθάνονται άγχος. Τα μηνύματα των νεύρων τείνουν να κάνουν την καρδιά, τους πνεύμονες, καθώς και άλλα μέρη του σώματος να λειτουργούν ταχύτερα.  Επιπρόσθετα, κάθε φορά που το άτομο βρίσκεται σε κατάσταση άγχους, απελευθερώνονται στο αίμα στρεσογόνες ορμόνες (όπως η αδρεναλίνη), οι οποίες δύνανται να ενεργήσουν στους μύες της καρδιάς, καθώς και σε άλλα μέρη του σώματος και να προκαλέσουν συμπτώματα.

Το άγχος θεωρείται φυσιολογικό σε αγχωτικές καταστάσεις, και μπορεί να είναι ακόμη και χρήσιμο. Για παράδειγμα, τα περισσότερα άτομα θα αισθάνονταν άγχος σε περίπτωση που απειλούνταν από ένα επιθετικό άτομο, ή πριν από ένα σημαντικό αγώνα. Η έκρηξη αδρεναλίνης και δυναμικών ώσεων, οι οποίες ενεργοποιούνται σε αγχώδεις καταστάσεις, μπορεί να επιφέρουν μια αντίδραση «μάχης ή φυγής».

Το άγχος θεωρείται μη φυσιολογικό όταν:

  • Είναι δυσανάλογο σε σχέση με την αγχώδη κατάσταση ή
  • Συνεχίζει να υφίσταται όταν η αγχώδης κατάσταση έχει περάσει ή είναι ήσσονος σημασίας ή
  • Εμφανίζεται χωρίς προφανή λόγο, όταν δηλαδή δεν υπάρχει κάποια αγχώδης κατάσταση.

Τι είναι οι αγχώδεις διαταραχές;

Υπάρχουν διάφορες παθήσεις (διαταραχές) κατά τις οποίες το άγχος αποτελεί κύριο σύμπτωμα. Εάν τα συμπτώματα άγχους παρεμβαίνουν στις τυπικές καθημερινές δραστηριότητες του ατόμου ή εάν το άτομο αισθάνεται ανησυχία για το ενδεχόμενο η ανάπτυξη συμπτωμάτων άγχους να επηρεάσει τη ζωή του, τότε το άτομο αυτό πιθανώς να βιώνει κάποια αγχώδη διαταραχή. Περίπου ένα στα είκοσι άτομα έχουν βιώσει την εμπειρία μιας αγχώδους διαταραχής στη διάρκεια της ζωής τους. Το κείμενο που ακολουθεί αποτελεί μια σύντομη επισκόπηση των βασικών διαταραχών άγχους. Σε ορισμένα άτομα παρουσιάζονται περισσότερα από ένα χαρακτηριστικά γνωρίσματα των τύπων διαταραχής.

Οι αντιδράσεις στο στρες

Το άγχος μπορεί να αποτελεί ένα σύμπτωμα, ανάμεσα σε πολλά, ως αντίδραση σε κάποια αγχώδη κατάσταση.  Υπάρχουν τρεις κοινοί τύποι διαταραχών αντίδρασης:

Οξεία αντίδραση στο στρες

Με τον όρο «οξεία» εννοείται η γρήγορη ανάπτυξη των συμπτωμάτων, δηλαδή στη διάρκεια λεπτών ή ωρών, αντιδρώντας έτσι στο αγχωτικό γεγονός. Οξείες αντιδράσεις στο στρες συμβαίνουν κατά κανόνα μετά από μια απροσδόκητη κρίση στη ζωή του ατόμου, όπως ένα ατύχημα, πένθος, ένα οικογενειακό πρόβλημα, δυσάρεστα νέα κ.λπ. Μερικές φορές τα συμπτώματα εμφανίζονται πριν από μια γνωστή κατάσταση, η οποία όμως θεωρείται δύσκολη. Αυτό ονομάζεται κατάσταση άγχους, όπως για παράδειγμα, πριν από μια εξέταση, ένα σημαντικό αγώνα, μια μουσική παράσταση κ.λπ.

Τα συμπτώματα υποχωρούν συνήθως αρκετά γρήγορα, αλλά μερικές φορές ενδέχεται να διαρκέσουν για αρκετές ημέρες ή εβδομάδες. Εκτός από το άγχος, άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν: την κακή διάθεση, την ευερεθιστότητα, τη συναισθηματική αστάθεια, τις δυσκολίες ύπνου και συγκέντρωσης, την επιθυμία του ατόμου να μείνει μόνο.

Αντίδραση Προσαρμογής

Η Αντίδραση Προσαρμογής είναι παρόμοιος τύπος διαταραχής με τον προαναφερόμενο, με τη διαφορά ότι η εμφάνιση των συμπτωμάτων αναπτύσσεται ημέρες ή και εβδομάδες μετά την εμπειρία μιας αγχωτικής κατάστασης, κάτι που συμβαίνει ως αντίδραση ή ρύθμιση του προβλήματος, όπως για παράδειγμα, ως αντίδραση σε ένα διαζύγιο ή μια μετακόμιση. Τα συμπτώματα, παρότι είναι παρόμοια με εκείνα της οξείας αντίδρασης στο στρες, ενδεχομένως να περιλαμβάνουν και την κατάθλιψη. Ωστόσο, τα συμπτώματα τείνουν να βελτιώνονται μέσα στις επόμενες εβδομάδες.

Διαταραχή μετατραυματικού στρες

Ένα σοβαρό τραύμα, όπως μια σοβαρή επίθεση ή ένα ατύχημα που έθεσε σε κίνδυνο τη ζωή του ατόμου, είναι πιθανό να προκαλέσει μετατραυματικό στρες. Τα συμπτώματα διαρκούν τουλάχιστον ένα μήνα και συχνά πολύ περισσότερο. Το άγχος είναι μόνο ένα  εκ των συμπτωμάτων, το οποίο μπορεί να εμφανίζεται περιοδικά. Τα κύρια συμπτώματα του μετατραυματικού στρες είναι τα εξής:

  • Επαναλαμβανόμενες σκέψεις, αναμνήσεις, εικόνες, όνειρα, ή αναδρομές στο παρελθόν του τραύματος που είναι οδυνηρό.
  • Το άτομο προσπαθεί να αποφύγει σκέψεις, συναισθήματα, συζητήσεις, τόπους, ανθρώπους, δραστηριότητες ή οτιδήποτε άλλο μπορεί να πυροδοτήσει τις αναμνήσεις ή τις σκέψεις του τραύματος.
  • Το αίσθημα ότι το άτομο είναι συναισθηματικά μουδιασμένο και της απόσπασης από τους άλλους. Μπορεί να δυσκολευτεί το άτομο να νιώσει αισθήματα αγάπης.
  • Η προοπτική για το μέλλον είναι συχνά απαισιόδοξη. Μπορεί το άτομο να χάνει το ενδιαφέρον του για δραστηριότητες που συνήθιζε να απολαμβάνει.
  • Η αυξημένη διέγερση που δεν υπήρχε πριν από το τραύμα. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει: δυσκολία στον ύπνο, ευερεθιστότητα, δυσκολία στη συγκέντρωση και αυξημένη επαγρύπνηση.

Φοβικές Διαταραχές

Η φοβία είναι το έντονο αίσθημα φόβου ή τρόμου έναντι κάποιου αντικειμένου ή γεγονότος, αίσθημα δυσανάλογο σε σχέση με την πραγματικότητα της κατάστασης. Η επαφή ή το πλησίασμα του ατόμου σε αυτό το αντικείμενο ή γεγονός προκαλεί άγχος, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις, ακόμη και η σκέψη αυτής της επαφής ή του πλησιάσματος μπορεί να προκαλέσει εξίσου άγχος. Συνεπώς, το άτομο καταλήγει στην αποφυγή κάθε τέτοιας κατάστασης περιορίζοντας με αυτόν τον τρόπο τη ζωή του και δημιουργώντας μια σειρά δυσκολιών.

Κοινωνική Φοβία

Η Κοινωνική Φοβία (κοινωνική αγχώδης διαταραχή) αποτελεί ίσως τον πιο κοινό τύπο φοβίας. Τα άτομα με κοινωνική φοβία βιώνουν έντονο φόβο για αυτό που οι γύρω τους μπορεί να σκεφτούν για τους ίδιους ή για το πως μπορεί να τους κρίνουν. Επομένως, βιώνουν φόβο για κάθε συνάντησή τους με άλλα άτομα ή για την περίπτωση ομιλίας δημόσια σε επίσημες ή ανεπίσημες περιστάσεις ενώπιον άλλων ατόμων, ιδιαιτέρως αγνώστων. Τα άτομα βιώνουν φόβο ότι θα ενεργήσουν αμήχανα και ότι οι πράξεις τους θα κριθούν από τους άλλους ως ανόητες, ανεπαρκείς, βλακώδεις, απερίσκεπτες κ.λπ. Τέτοιες καταστάσεις αποφεύγονται όσο το δυνατόν περισσότερο, διότι προκαλούν άγχος και ανησυχία.

Αγοραφοβία

Η Αγοραφοβία θεωρείται πολύ κοινός τύπος διαταραχής. Πολλά άτομα πιστεύουν ότι η αγοραφοβία αφορά στο φόβο των δημόσιων και ανοιχτών χώρων. Όμως, αυτό αποτελεί μόνο ένα μέρος της.  Το άτομο που πάσχει από αγοραφοβία έχει την τάση να εμφανίζει μια σειρά από φόβους για διάφορα μέρη και καταστάσεις. Έτσι, για παράδειγμα, κάποιος μπορεί να αισθάνεται φόβο:

  • Μπαίνοντας σε μαγαζιά, πλήθη και δημόσιους χώρους.
  • Ταξιδεύοντας με τρένα, λεωφορεία ή αεροπλάνα.
  • Ευρισκόμενος σε μια γέφυρα ή σε έναν ανελκυστήρα.
  • Πηγαίνοντας σε κινηματογράφους, εστιατόρια κ.λπ. όπου δεν υπάρχει εύκολη έξοδος.

Εν τούτοις, όλοι οι προαναφερόμενοι φόβοι υπόκεινται σε έναν, δηλαδή στο φόβο ότι σε ένα συγκεκριμένο χώρο η βοήθεια δεν θα είναι διαθέσιμη ή η διαφυγή του από αυτόν προς έναν ασφαλέστερο (συνήθως την οικεία τους) θα είναι δύσκολη.  Όταν το άτομο βρεθεί σε έναν αγχώδη χώρο θα βιώσει άγχος, ανησυχία και την έντονη επιθυμία να αποχωρήσει.  Προκειμένου το άτομο να αποφύγει το βίωμα αυτού του άγχους, εκείνοι που πάσχουν από αγοραφοβία επιλέγουν να μείνουν στο σπίτι τους για το μεγαλύτερο διάστημα της ζωής τους ή και για πάντα.

Ειδικές Φοβίες

Υπάρχουν πολλές άλλες φοβίες για ένα συγκεκριμένο αντικείμενο ή κατάσταση, όπως για παράδειγμα η κλειστοφοβία (ο φόβος των κλειστών χώρων ή του ενδεχομένου να παγιδευτεί), το φόβο ορισμένων ζώων, το φόβο των ενέσεων, το φόβο του εμετού, το φόβο της μοναξιάς και το φόβο του πνιγμού. Ωστόσο, υπάρχουν πολλές περισσότερες φοβίες.

Άλλες διαταραχές άγχους

Διαταραχή πανικού

Με τον όρο διαταραχή πανικού εννοούνται οι επαναλαμβανόμενες κρίσεις πανικού.  Η κρίση πανικού είναι μια έντονη επίθεση άγχους και φόβου που εμφανίζεται ξαφνικά, χωρίς προειδοποίηση και χωρίς προφανή αίτια. Τα σωματικά συμπτώματα του άγχους κατά τη διάρκεια μιας κρίσης πανικού ενδέχεται να είναι σοβαρά και περιλαμβάνουν: ταχυκαρδία, τρέμουλο, δύσπνοια, πόνους στο στήθος, αίσθημα λιποθυμίας, μούδιασμα ή τσιμπήματα και βελονιές. Κάθε κρίση πανικού διαρκεί κατά κανόνα 5-10 λεπτά, αλλά μερικές φορές, κατά τις οποίες οι κρίσεις εμφανίζονται περιοδικά, μπορεί να διαρκέσουν έως και δύο ώρες.

Γενικευμένη αγχώδης διαταραχή

Τα άτομα που πάσχουν από Γενικευμένη Αγχώδη Διαταραχή (ΓΑΔ), βιώνουν έντονο άγχος (αισθάνονται φόβο, ανησυχία και ένταση) τις περισσότερες ημέρες και η κατάσταση αυτή εξακολουθεί να υφίσταται για μεγάλα διαστήματα. Ορισμένα από τα σωματικά συμπτώματα του άγχους (περιγράφονται αναλυτικά παραπάνω) ενδέχεται να εμφανίζονται περιοδικά. Το άγχος αφορά συνήθως διάφορες στρεσογόνες καταστάσεις, όπως εργασίες του σπιτιού ή της δουλειάς, αλλά συχνά αφορούν ακόμη και ασήμαντα θέματα. Επιπλέον, συνηθίζεται να παρουσιάζονται ταυτόχρονα τρία ή και περισσότερα από τα ακόλουθα συμπτώματα:

  • Αίσθημα ανησυχίας και νευρικότητας για μεγάλα διαστήματα
  • Αίσθημα κόπωσης
  • Δυσκολία συγκέντρωσης αρκετά συχνά
  • Ευερεθιστότητα σε πυκνά διαστήματα
  • Μυϊκή ένταση
  • Δυσκολία στον ύπνο (αϋπνία) και συγκεκριμένα το άτομο δυσκολεύεται είτε να αποκοιμηθεί είτε να διατηρήσει τον ύπνο του.

Μικτή αγχώδης και καταθλιπτική διαταραχή

Το άγχος ενδέχεται για ορισμένα άτομα να αποτελεί σύμπτωμα κατάθλιψης. Έτερα συμπτώματα της κατάθλιψης περιλαμβάνουν: την κακή ή καταθλιπτική διάθεση, τη δυσκολία στον ύπνο, τη μειωμένη όρεξη για φαγητό, την ευερεθιστότητα, την αδυναμία συγκέντρωσης, τη μειωμένη σεξουαλική επιθυμία, την απώλεια ενεργητικότητας, τις ιδέες ενοχής, τους πονοκεφάλους, άλγη, πόνους και το αίσθημα παλμών.  Η θεραπεία αποσκοπεί κυρίως στη βελτίωση της κατάθλιψης και κατ’ επέκταση στη βελτίωση και των συμπτωμάτων άγχους.

Η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή

Η ιδεοψυχαναγκαστική διαταραχή (ΙΨΔ) χαρακτηρίζεται από επαναλαμβανόμενες ιδεοληψίες, καταναγκασμούς ή και τα δύο.

  • Ιδεοληψίες ονομάζονται οι επαναλαμβανόμενες σκέψεις, εικόνες ή παρορμήσεις, οι οποίες προκαλούν άγχος ή αποστροφή.  Κοινές ιδεοληψίες είναι ο φόβος για πιθανές μολύνσεις, για την ύπαρξη μικροβίων, για καταστροφές, για βία κ.λπ.
  • Οι ψυχαναγκασμοί συνδέονται με τις σκέψεις ή τις ενέργειες που το άτομο αισθάνεται ότι πρέπει να πράξει ή να επαναλάβει. Το άτομο προβαίνει συνήθως σε μια ψυχαναγκαστική πράξη προκειμένου να ξεπεράσει το άγχος που του έχει προκαλέσει η ιδεοληψία. Ένα κοινό παράδειγμα ψυχαναγκαστικής πράξης είναι το επαναλαμβανόμενο πλύσιμο των χεριών, το οποίο συνοδεύει την αντιμετώπιση της ιδεοληψίας του φόβου για τη βρομιά ή τα μικρόβια. Περαιτέρω παραδείγματα ψυχαναγκαστικών πράξεων αποτελούν: ο επανειλημμένος καθαρισμός, ο έλεγχος, η καταμέτρηση, η επαφή και αποθήκευση αντικειμένων.

Πώς θεραπεύονται οι αγχώδεις διαταραχές και φοβίες;

Ο κύριος στόχος της θεραπείας είναι να επιτευχθεί μείωση των συμπτωμάτων έτσι ώστε το άγχος να μην εμποδίζει τις καθημερινές δραστηριότητες του ατόμου.

Οι θεραπευτικές επιλογές εξαρτώνται από την εκάστοτε μορφή και τη σοβαρότητα αυτής, ενώ μπορεί να περιλαμβάνουν μια ή και περισσότερες από τις ακόλουθες θεραπείες:

Μη φαρμακευτικές θεραπείες

Κατανόηση

Η κατανόηση των αιτιών των συμπτωμάτων και η συζήτηση με φίλους, μέλη της οικογένειας ή επαγγελματίες υγείας πιθανόν να λειτουργήσουν ενισχυτικά. Ειδικότερα, όταν κάποια άτομα ανησυχούν ότι τα σωματικά συμπτώματα άγχους που βιώνουν, όπως το αίσθημα παλμών, οφείλεται σε  σωματική ασθένεια, ενδέχεται να επιδεινωθεί το άγχος. Η κατανόηση ότι το άτομο πάσχει από αγχώδη διαταραχή, αν και είναι απίθανο να το θεραπεύσει, ωστόσο είναι πιθανό να το βοηθήσει.

Συμβουλευτική

Η Συμβουλευτική ενδέχεται να ωφελήσει ορισμένα άτομα υπό συγκεκριμένες προϋποθέσεις, όπως για παράδειγμα η παροχή συμβουλών, η οποία επικεντρώνεται στις δεξιότητες επίλυσης προβλημάτων,  μπορεί να ωφελήσει το άτομο που πάσχει από ΓΑΔ.

Μαθήματα διαχείρισης άγχους

Τα μαθήματα διαχείρισης άγχους μπορούν να αποτελέσουν μια επιλογή υπό προϋποθέσεις, εφόσον  είναι διαθέσιμα στην περιοχή κατοικίας των ενδιαφερομένων και συνήθως περιλαμβάνουν: την εκμάθηση τεχνικών χαλάρωσης και δεξιοτήτων επίλυσης προβλημάτων, στρατηγικές αντιμετώπισης άγχους, καθώς και ομαδικά προγράμματα στήριξης.

Γνωστική και συμπεριφορική θεραπεία

Η Γνωστική και Συμπεριφορική θεραπεία, εφόσον είναι διαθέσιμες στην περιοχή κατοικίας των ενδιαφερομένων, μπορεί να λειτουργήσουν αποτελεσματικά για τις συνεχιζόμενες αγχώδεις διαταραχές και φοβίες:

  • Η Γνωστική θεραπεία βασίζεται στην ιδέα ότι συγκεκριμένοι τρόποι σκέψης προκαλούν ή πυροδοτούν προβλήματα ψυχικής υγείας, όπως άγχος και κατάθλιψη. Ο θεραπευτής βοηθά στην κατανόηση των ρευμάτων σκέψης – συγκεκριμένα, καταβάλλει προσπάθειες να αναγνωρίσει τυχόν επιβλαβείς, περιττές και εσφαλμένες ιδέες ή σκέψεις, οι οποίες πιθανόν να δημιουργούν άγχος (ή κατάθλιψη) και στη συνέχεια στόχος του είναι να αλλάξει το συγκεκριμένο τρόπο σκέψης ώστε να αποφεύγονται οι ιδέες αυτές και ταυτόχρονα να τον θέσει σε ρεαλιστικότερη και πιο χρήσιμη βάση. Η θεραπεία διεξάγεται σε εβδομαδιαίες συνεδρίες, διάρκειας περί τα 50 λεπτά έκαστη και για πολλές εβδομάδες. Το άτομο πρέπει να λαμβάνει ενεργά μέρος και να μελετά τις ασκήσεις που θα του τίθενται μεταξύ των συνεδριών.  Για παράδειγμα, ενδέχεται να ζητηθεί η διατήρηση ημερολογίου με τις σκέψεις που κάνει το άτομο όταν βιώνει άγχος ή αναπτύσσει σωματικά συμπτώματα άγχους.
  • Η Συμπεριφορική θεραπεία στόχο έχει την αλλαγή οποιασδήποτε συμπεριφοράς, η οποία είναι επιβλαβής ή μη ωφέλιμη. Για παράδειγμα, με τις φοβίες η συμπεριφορά ή η αντίδραση σε ένα αντικείμενο φόβου είναι επιβλαβής και επομένως ο θεραπευτής στοχεύει στην αλλαγή της. Οι τεχνικές που χρησιμοποιούνται είναι ποικίλες και εξαρτώνται από τον τύπο πάθησης και τις περιστάσεις. Όπως ισχύει και με τη Γνωστική θεραπεία, οι συνεδρίες που απαιτούνται για την ολοκλήρωση της θεραπείας είναι πολλές.
  • Η Γνωστική-Συμπεριφορική θεραπεία αποτελεί ένα μίγμα των δύο, από το οποίο τα άτομα μπορούν να ωφεληθούν από την αλλαγή τόσο των σκέψεων όσο και των συμπεριφορών. (Σημείωση: Οι γνωστικές και συμπεριφορικές θεραπείες δεν εξετάζουν τα γεγονότα του παρελθόντος. Αντίθετα, επικεντρώνονται και στοχεύουν στην αλλαγή του τρέχοντος τρόπου σκέψης και συμπεριφοράς).

Αυτοβοήθεια

Υπάρχουν διάφορες ομάδες που μπορούν να βοηθήσουν προσφέροντας πληροφορίες, συμβουλές και υποστήριξη. Οι ομάδες αυτές, ο θεραπευτής ή και μια νοσοκόμα μπορούν ίσως να συστήσουν κάποια τοπική ομάδα για πιο προσωπική υποστήριξη.

Επίσης, υπάρχει η δυνατότητα παραλαβής φυλλαδίων, βιβλίων, ταινιών, βίντεο κ.λπ. σχετικά με τη χαλάρωση και την καταπολέμηση του άγχους. Σε αυτά διδάσκονται απλές τεχνικές αναπνοής, καθώς και άλλοι τρόποι ανακούφισης από το στρες, οι οποίοι ενθαρρύνουν την αποβολή άγχους και πιθανότατα βελτιώνουν τα συμπτώματα του άγχους.

Φάρμακα

Αντικαταθλιπτικά

Τα αντικαταθλιπτικά χρησιμοποιούνται κυρίως για τη θεραπεία της κατάθλιψης, όμως συμβάλλουν και στη μείωση των συμπτωμάτων άγχους, ακόμη και σε περιπτώσεις όπου τα άτομα δεν πάσχουν από κατάθλιψη. Πιο συγκεκριμένα, δρουν με την παρεμπόδιση χημικών ουσιών του εγκεφάλου (νευροδιαβιβαστές), όπως η σεροτονίνη, οι οποίες συνδέονται ίσως με την πρόκληση των συμπτωμάτων άγχους

  • Τα αντικαταθλιπτικά δεν έχουν άμεση δράση στον ασθενή, για το λόγο αυτό η λήψη τους θα πρέπει να συνεχίζεται για τουλάχιστον 2-4 εβδομάδες. Ένα από τα συνηθέστερα προβλήματα των αντικαταθλιπτικών είναι ότι οι ασθενείς τα διακόπτουν ύστερα από μια εβδομάδα χορήγησης, θεωρώντας ότι δεν είναι αποτελεσματικά. Όταν συνταγογραφείται ένα αντικαταθλιπτικό φάρμακο το άτομα θα πρέπει να μην εγκαταλείψει τη θεραπεία πριν από το ενδεδειγμένο χρονικό διάστημα.
  • Τα αντικαταθλιπτικά δεν είναι ηρεμιστικά και συνήθως δεν γίνονται εθιστικά.
  • Οι τύποι αντικαταθλιπτικών που κυκλοφορούν είναι πολλοί και ο καθένας έχει διάφορα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα, όπως για παράδειγμα διαφέρουν μεταξύ τους ως προς τις πιθανές παρενέργειες. Ωστόσο, οι επιλεκτικοί αναστολείς επαναπρόσληψης σεροτονίνης είναι φάρμακα που χορηγούνται κατά κανόνα για τις αγχώδεις διαταραχές.
  • Σημείωση: μετά την πρώτη χορήγηση ενός αντικαταθλιπτικού, ενδέχεται σε ορισμένα άτομα να επιδεινωθούν τα συμπτώματα άγχους για λίγες ημέρες πριν αρχίσουν να βελτιώνονται.

Βενζοδιαζεπίνες, όπως η διαζεπάμη

Οι βενζοδιαζεπίνες (κάποιες φορές αποκαλούνται ελαφρά ηρεμιστικά) αποτελούσαν τα πιο κοινά συνταγογραφούμενα φάρμακα για την καταπολέμηση του άγχους. Συνήθως βελτιώνουν τα συμπτώματα, εν τούτοις είναι εθιστικά και σε περίπτωση που λαμβάνονται για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των λίγων εβδομάδων πιθανώς να μειωθεί η δράση τους. Επίσης, ενδέχεται να προκαλέσουν υπνηλία. Έτσι, στις μέρες μας δεν συνηθίζουν να χορηγούνται για τις έντονες συνθήκες άγχους. Η σύντομη χορήγηση του φαρμάκου, μέχρι και 2-3 εβδομάδες, αποτελεί ίσως μια επιλογή για άγχος μικρής διάρκειας, καθώς και η χορήγησή τους σε αραιά διαστήματα προκειμένου να ξεπεραστεί κάποιο δυνατό αγχωτικό επεισόδιο, όταν τα συμπτώματα άγχους επιμένουν.

Βουσπιρόνη

Η Βουσπιρόνη συνταγογραφείται συνήθως για την αντιμετώπιση της ΓΑΔ. Πρόκειται για αγχολυτικό φάρμακο, το οποίο όμως διαφέρει από τις υπόλοιπες βενζοδιαζεπίνες και δεν κρίνεται εθιστικό. Παρότι ο μηχανισμός με τον οποίο λειτουργούν δεν έχει καταστεί σαφής, θεωρείται ότι επηρεάζει τη σεροτονίνη, δηλαδή τη χημική ουσία του εγκεφάλου που προφανώς εμπλέκεται στην πρόκληση των συμπτωμάτων άγχους.

Βήτα Αναστολείς

Οι βήτα αναστολείς, όπως για παράδειγμα η προπρανολόλη, ενδέχεται να μειώσουν κάποια από τα σωματικά συμπτώματα, όπως τον τρόμο και το αίσθημα παλμών.  Όμως, δεν επηρεάζουν άμεσα τα ψυχικά συμπτώματα, όπως για παράδειγμα την ανησυχία. Ωστόσο, κάποια άτομα χαλαρώνουν ευκολότερα όταν τα σωματικά τους συμπτώματα εμφανίζονται βελτιωμένα.  Οι βήτα αναστολείς δρουν αποτελεσματικότερα σε οξύ άγχος (μικρής διάρκειας), όπως για παράδειγμα πριν από την εμφάνιση σε μια μουσική παράσταση, όπου οι βήτα αναστολείς θα συντελέσουν στην άμβλυνση του τρέμουλου που πιθανόν να αισθάνεται το άτομο.

Σε ορισμένες περιπτώσεις ενδείκνυται ο συνδυασμός της γνωστικής θεραπείας και κάποιου αντικαταθλιπτικού αντί οποιαδήποτε θεραπείας που θα εφαρμοστεί μόνη της.

Αλκοόλ και άγχος

Παρά το γεγονός ότι το αλκοόλ μπορεί να ανακουφίσει τα άτομα πρόσκαιρα από τα συμπτώματα άγχους, δεν πρέπει να θεωρηθεί ότι η κατανάλωσή του ενισχύει τη θεραπεία του άγχους, διότι μακροπρόθεσμα αυτό δεν συμβαίνει. Η κατανάλωση αλκοόλ με σκοπό την ηρεμία των νεύρων έχει αντίθετα αποτελέσματα, ενώ οδηγεί και στον αλκοολισμό. Τα άτομα που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ (ή ναρκωτικών ουσιών) προκειμένου να καταπραΰνουν το άγχος τους, θα πρέπει να συμβουλευθούν γιατρό.